De paradox in het woord Zeeland bezielt me om de energie van de schijnbare tegenstelling te gebruiken voor synthese tussen gevoel en verstand.
Een denkbeeldige brug of tunnel tracht ik te helpen maken. De plek van synthese waar de leeuw uit het water en de sfinx uit de woestijn elkaar in blijdschap kunnen ontmoeten, verstaan en transformeren.
In de haiku heb ik een manier gevonden om te verwoorden wat ik voel en ervaar bij het zien van kunst in de natuur of van mensen. Veel is er al geschreven hoe een haiku moet zijn, de enige regel waar ik aan vasthoud is het touwtje van 5-7-5 lettergrepen. Het beeld en de haiku verbind ik met elkaar in een Zeeuws (taal)Knoopje.
druppel uit zeeland
durft in water te springen
knoopjes lossen op
Translated in English by Olga van Trigt
see link: www.annemagreet.com
(Click on flag-icon)