Verantwoordelijkheid.
Is het waar dat ik verantwoordelijk ben voor de hele wereld zoals Sartre beweert?
Hoe kan ik daar verantwoordelijk voor zijn als ik niet eens kan weten wat er allemaal gebeurt in de wereld en in het hoofd van de ander?
Door Sartre ervaar ik wel de drang om mijn verantwoordelijkheid te onderzoeken. Wie is het die mij ter verantwoording roept? Wie of wat vormt het geweten? Met wie ben ik in dialoog? Kunnen beelden en taal helpen de Ongeziene te verstaan? Kan er iets nieuws op gang komen dat wil samenwerken en schuldig en onschuldig niet langer voedt? Wat versta ik en spiegel ik de ander en mezelf met het antwoord dat ik geef?
Door over deze vragen na te denken ontstaat vrijheid om verantwoordelijkheid als een creatief zoekproces te zien van zowel de vraagsteller als de antwoordgever. Aandacht helpt om de werkelijke vraag te verstaan die uitdaagt tot transformatie van beiden.Transformatie die het oog opent voor meer dimensies in verantwoordelijkheid en bewustzijn. Dan krijg ik antwoorden die gebaseerd zijn op gelijkwaardigheid en anders zijn dan de antwoorden, die van generatie op generatie zijn doorgegeven.Op deze manier ontstaat er weer vrijheid om het leven te vieren, de tegenstellingen te omarmen en de dans door te geven.
De bewering van Sartre maakt ieder mens schuldig.
De dialoog opent hart en bewustzijn om de creatieve ruimte,
waar verbinding wel mogelijk is, binnendoor te ontdekken.
De plek waar tegenstellingen met elkaar dansen.
voetnoten dansen
op basis in geweten
door oog van bestaan
Translated in English by Olga van Trigt,
see link: www.annemagreet.com
(Click on flag-icon)